Wiosenne trendy

środa, 18 maja 2011

Wiosenne trendy





Szedłem powoli bardzo niezdecydowany.
Pożegnałem się przecież..
..
Pytanie Rilke jest zasadnicze. Problem postawił już Protagoras.
Pewnie też nie on pierwszy.
..
Gdy tak wędrowałem wtedy za korowodem..znalazłem się w tamtym czasie jakby
wyrazniej niż wtedy..kiedyś.
Mógł być 1960 ,albo 1961 – też maj; stałem na rogu ul.Kopernika.
Dopiero co wyszedłem z tamtego budynku ; PRN ? WRN ? – jakiś wydział..
(gdzież ten stary idiota służył?)
Dokładnie w tym samym miejscu co teraz stał kiosk Ruch..i kupiłem gazetę;
pierwszy raz w życiu.
.
Szedłem potem Kopernika..gdzieś tam na końcu – nowiutka szkoła – trwała jeszcze budowa ? Jakby nadawała sens – taki dysonans, który nie pasował.

W podróży – ponad dwie godziny (!) nad tym medytowałem;
wszystko co tam było – wydało się wielką bzdurą.
Oprócz tej szkoły.
Przyrzekłem sobie; trzymać się od Kielc jak najdalej.. a najlepiej wiać stąd.
Byłem na dobrej ścieżce już wtedy – lecz sam.
To był ciężki błąd ; podstawowy.
Jak patrzałem na tych młodych myślałem o tym; uwikłaniu.
.
Teraz pocieszam się tamtą melodią i Miles Davisem.
Czy to możliwe, że tak miało być ze mną? – medytuję.
Innych złudzeń już nie mam; sprawy widzę (wreszcie)
..jakimi są naprawdę, które są naprawdę,bo są naprawdę – a nie w urojeniu..i tymi urojonymi, które udają, że są naprawdę i są naprawdę lecz urojone..
..jakby powiedział Wielki Protagoras..
Jaka szkoda, że mu wszystko spalili – czy naprawdę wszystko?
Jedno pytanie, jedno zdanie – jest warte życia.
Lecz nie w tej wersji; „człowiek jest miarą wszechrzeczy..”
..całkowicie zakłamana bzdura; nawet teraz się boją jednego zdania..
Jednego jedynego – jakie zostało na pewno.

Wiosenne trendy






Odjechali.
Rozglądałem się i nie bardzo wiedziałem; pójść za nimi?
..znów byłem sam tutaj
..
..ależ to tylko parę kroków do KCK – dziwię się teraz.
..

Miles Davis „Summertime” (1958)


..
Przesłane przez rovingeye2 dnia 14 sie 2008

„Summertime” is a track from the album „Porgy and Bess” by jazz trumpet musician Miles Davis, released in 1958 on Columbia Records. The album features arrangements by Davis and collaborator Gil Evans from George Gershwin’s opera Porgy and Bess. The album was recorded in four sessions on July 22, July 29, August 4 and August 18 in 1958 at Columbia’s 30th Street Studio in New York City. It is the second collaboration between Davis and Evans and has garnered much critical acclaim since its release, being acknowledged by music critics as the best of their collaborations. For many jazz critics, Porgy and Bess is regarded as historic.

In 1958, Davis was one of many jazz musicians growing dissatisfied with bebop, seeing its increasingly complex chord changes as hindering creativity. Five years earlier, in 1953, pianist George Russell published his Lydian Chromatic Concept of Tonal Organization, which offered an alternative to the practice of improvisation based on chords. Abandoning the traditional major and minor key relationships of Western music, Russell developed a new formulation using scales or a series of scales for improvisations. Russell’s approach to improvisation came to be known as modal in jazz. Davis saw Russell’s methods of composition as a means of getting away from the dense chord-laden compositions of his time, which Davis had labeled „thick”. Modal composition, with its reliance on scales and modes, represented, as Davis put it,[3] „a return to melody”. In a 1958 interview with Nat Hentoff of The Jazz Review, Davis remarked on the modal approach:

When Gil wrote the arrangement of „I Loves You, Porgy,” he only wrote a scale for me. No chords… gives you a lot more freedom and space to hear things… there will be fewer chords but infinite possibilities as to what to do with them. Classical composers have been writing this way for years, but jazz musicians seldom have.

—Miles Davis

In early 1958, Miles Davis began using with this approach and his sextet. Influenced by Russell’s ideas, Davis implemented his first modal composition with the title track of his 1958 album Milestones, which was based on two modes, recorded in April of that year. Instead of soloing in the straight, conventional, melodic way, Daviss new style of improvisation featured rapid mode and scale changes played against sparse chord changes. Davis’ second collaboration with Gil Evans on Porgy and Bess gave him more room for experimentation with Russell’s concept and with third stream playing, as Evans’ compositions for Davis featured this modal approach.

Musicians
Miles Davis – trumpet, flugelhorn
Ernie Royal, Bernie Glow, Johnny Coles and Louis Mucci – trumpet
Dick Hixon, Frank Rehak, Jimmy Cleveland and Joe Bennett – trombone
Willie Ruff, Julius Watkins and Gunther Schuller – horn
Bill Barber – tuba
Phil Bodner, Jerome Richardson and Romeo Penque – flute, alto flute & clarinet
Cannonball Adderley – alto saxophone
Danny Bank – alto flute & bass clarinet
Paul Chambers – bass
Jimmy Cobb – drums (except tracks 3,4, 9, & 15)
Philly Joe Jones – drums (tracks 3,4, 9, & 15)
Gil Evans – arranger & conductor
Kategoria:

Muzyka
Tagi:

Miles
Davis
Summertime
Jazz
Blues
Porgy
and
Bess

Tagi: , , , , , , , , , , ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s


%d bloggers like this: